vandedamychris

the adventures of our NFO cats

El Coba, cenote, jungle en een mayadorp.

Zondagochtend was het vroeg dag. Om half 7 de wekker, snel wassen en ontbijten en vervolgens naar een afgesproken punt waar we opgepikt zouden worden om onze dagtocht te beginnen. Ik kwam daar met een excursiegenoot aan de praat uit Deventer, toevallig?! Leuker werd nog toen ik me aan haar voorstelde:  Hoi ik heet Pauline. Hey grappig, ik ook! Zij woonden in Deventer vlak bij waar ik vroeger op de kleuterschool heb gezeten. Ik riep Rolf en haar mond viel open? Riep ik haar man? Nee, de mijne! Laat nu haar partner ook Rolf heten!!! Twee stellen dus aan boord, met dezelfde namen! Het leverde in ieder geval tig hilarische momenten op tijdens de reis.

De eerste stop van onze excursie was bij het tempelcomplex van El Coba.P1030432_3  Na een lang en vooral hobbelige reis van anderhalf uur arriveerden we op het complex. Midden in de jungle lagen daar de (nog vrij recent opgegraven) overblijfselen van een maya tempel. Bij deze tempel lag ook het opgegraven tablet waarop vermeld staat dat de aarde op 21 12 2012 zal vergaan. P1030426  We kregen de kans om de 42 meter hoge pyramide te beklimmen ( hier mag dat nog). maar na zo’n 10 meter hield ik het voor gezien. Het is enorm stijl en aangezien ik mijn rechterarm nog steeds niet goed kan gebruiken was het al lastig en gevaarlijk om weer af te dalen! Gelukkig hoefden we het hele stuk wat we afgelegd hadden om bij de ruines te komen niet terug te lopen:  met bakfietsen wordt je teruggebracht! En denk niet dat het langzaam ging!P1030435_2

Vervolgens gind de reis verder naar een cenote. Onder heel Quintana Roo, de provincie waar wij verblijven, ligt een ondergronds rivierenstelsel dat uitmondt bij Xelha in de zee. Via nauwe ingangen in de jungle kan je afdalen in een grot en in het heerlijke, heldere water zwemmen. Soms zijn de plaatsen tot 60 meter diep en op veel plaatsen kan je gewoon de bodem nog zien! P1030443_2

Na het omkleden in de (zeer primitieve) kleedhokjes vervolgden we op opgefrist onze reis. Tijd voor de lunch in een typische Mexicaans restaurant met zeer lokale keuken. Erg lekker eten, vooral de limoen/kippesoep! Vlees is hier erg schaars, dus veel meel, aardappel en visgerechten. Img_5620

Weer de bus in. Tijdens onze rit naar een deel van de jungle waar zich apen bevinden, zagen we bij een meertje/rivier een krokodil liggen zonnen. P1030407_2 Gelijk de bus stil gezet en natuurlijk foto’s maken van het beest. Hij lag zo stil dat je bijna zou denken dat je zo het ventieltje er uit zou kunnen trekken hahaha.

Er komen gelijk kleine kinderen naar je toe die voor geld heel dicht bij de krokodil komen om hem aan te sporen te bewegen. Levensgevaarlijk voor die kleintjes zodat we gewaarschuwd werden absoluut geen geld te geven. Op deze manier zijn al diverse, zeer arme, jonge kinderen gewond geraakt. Door ons te "verbieden" om geld te geven kan deze vorm van kinderarbeid misschien gestopt worden.

Aangekomen bij de jungle was het loopschoenen aan en hoofdbedekking op! P1030472 Na ruim een uur klauteren en struikelen over boomwortels en lianen door een zeer dicht begroeid bos, hebben we uiteindelijk twee aapjes hoog in de bomen gezien…………. Toch was de struikeltocht een enorm leuke belevenis. Terug bij het startpunt konden we in een Mayawinkel wat gekoeld (….is een betrekkelijk begrip) frisdrank kopen. Maar als je dorst heb, en dat krijg je daar ondanks je flesjes water, smaakt alles wat kouder is dan je eigen lichaamstemperatuur heerlijk. P1030481

Als afsluiting wandelden we naar een kleine Maya nederzetting waar we erg gastvrij werden onthaald. Een klein vrouwtje, Maya’s zijn gemiddeld 1,5 meter lang, ontving ons in haar P1030487_2 huiskamer/keuken:  een klein rond hutje met een diameter van 3 meter met een strodak en een vuurplaats. Het tweede hutje is waar de familie slaapt, in grote hangmatten. P1030489 Kleine kinderen bij moeder, grote kinderen en mannen in een eigen mat. In tegenstelling tot de kustplaatsen woont de lokale bevolking op deze manier. In het verleden is de toen rijke mayabevolking weggekocht uit de noordelijke provincies van Mexico voor een in hun ogen aanzienlijk bedrag. Ze zouden soms 4 tot 10 keer meer grond krijgen in een nieuwe provincie Yucatan. Wat er niet bij werd gezegd is dat de grond daar nauwelijk iets voorstelde! Hooguit 10 cm vruchtbare grond op een ondergrond van kalksteen. Amper landbouw op mogelijk, terwijl ze voorheen alles konden verbouwen op het door hen verkochte land. Op deze manier waren ze genoodzaakt op een andere manier hun brood te verdienen en dat werd het toerisme. Nu de rijken zien hoe Yucatan opbloeit willen ze het terugkopen, maar de Maya’s hebben hun lesje geleerd. Het grappige is dat ze hun manier van leven niet veranderen. Ze zijn erg tevreden met hun manier van leven nu.P1030485  Wel hebben ze er een hutje bij moeten bouwen:  als carport voor een auto. Geen gezicht dus eigenlijk twee simpele hutjes met een lianendak met daarnaast een zelfde soort carport voor een dure, glimmende Amerikaanse bak! P1030492_2

Advertisements

Tijd?!

Vorige week hadden we in Nederland te maken met het ingaan van de zomertijd. Ik heb daar altijd een enorme hekel aan aangezien ik immers altijd al een aantal uren te kort kom op een dag. De klok een uur vooruit zetten bevalt mij dus niet. Zeker toen niet omdat wij die dag om 07.00 uur in Spijkenisse moesten zijn voor de veterinaire keuring van onze katers voor de show van die dag. Dat was dus om vijf uur, eigenlijk dus 4 uur, al in de auto. Maar goed, het is maar eenmaal per jaar dus wat mopper ik……

Op onze vlucht naar Mexico ontstond enige verwarring. De klok kon 7 uur teruggezet worden bij onze tussenlanding op Holguin , Cuba. P1030344 Daarna kregen we in het vliegtuig diverse meldingen: de ene keer zou het tijdverschil 8 uur zijn en enige minuten later weer 7 uur. Op de displays stond ook de ene keer 7 en dan weer 8 uur. Wat bleek? In Mexico was het nog wintertijd. Maar niet getreurd, het paasweekend zou hier gebruikt worden om de zomertijd in te voeren! Joepie, weer mijn horloge en telefoon gelijk zetten. Weer geen probleem, want we hebben immers vakantie, dus veel zouden we er niet van merken?!? Toch wel. Wij hadden uitgerekend de zondag een excursie geboekt waar we om 08.00 uur ‘s ochtends in het centrum van Playa voor klaar moesten staan! Dus weer oppassen met de wekker en vooral niet vergeten daarvoor nog te gaan ontbijten. Half 7 (half 6 grrrr) dus de wekker! Gelukkig hebben wij op tijd ons busje gehaald, maar diverse gasten hebben zodoende toch hun excursie die dag gemist! Onze reisleiding kwam ons persoonlijk op de hoogte stellen maar verder wordt het hier niet aangekondigd. In Nederland word je op allerlei manier door pers en televisie gewaarschuwd maar hier gaat het dus een stuk verwarrender!P1030345_2

Buenos noches!

Zo zit je in het natte koude Nederland, zo zit je heerlijk op je veranda in het Mexicaanse Playa del Carmen. Heerlijk in de vooravond zo rond de klok van zessen. Het is al bijna donker. Daarentegen brand je je bed al uit om zes uur ‘s ochtends! Het was een eind vliegen P1030344maar dan heb je ook wat.
Na een hectische en verdrietige periode zitten we nu hier bij te komen en het begint te wennen. De eerste dagen sliepen we meer dan dat we wakker waren. Ontbijten, naar het strand, slapen terug naar het hotel en douchen, slapen, uit eten en weer slapen. Inhalen wat we de laatste maanden en vooral de laatste weken tekort zijn gekomen.
Vandaag voor het eerst niet naar het strand geweest:  waren we eergisteren amper verkleurd, gisteren kwamen we als kreeftjes terug van de zee. Je wordt direct afgestraft met alle plekjes die je net niet grondig genoeg hebt ingesmeerd:  blaren. Vandaag dus een dagje shoppen over de 5th avenue en daarna lekker lezen op ons terras, vlak bij het zwembad.P1030396_2Zo direct gaan we ons weer opdoffen om wederom de 5th avenue weer op te gaan. Nu op zoek naar een leuk eettentje. Deze zijn er hier volop, de één nog sfeervoller dan de andere. Uiteraard ontbreken de muzikanten niet. Alle bekende Mexicaanse liedjes worden ten gehore gebracht:  Besame mucho, quantanamera…….. noem maar op. Wat kan het leven verrukkelijk zijn!
P1030367P1030355P1030360

De boel op stelten.

Volgens mij is er heel slecht weer op komst. Tenminste, als ik naar het gedrag van onze katten kijk. En dan met name de kittens! Wat een stel donderstenen zijn het geworden. Als ze de kans krijgen breken ze echt alles af. Ze jatten van alles van tafel, trekken de kleden van de bank, hangen in de gordijnen…………… Zo erg is het met de laatste nesten hier niet geweest.

P1030123_2P1030124

P1030126  P1030125_4

Ook is de voorkamer niet netjes te houden. Verstoppertje spelen onder het kleed is zó leuk! Vooral als ook de oudere katten mee gaan doen! P1030110 

P1030109P1030121_2

P1030107

P1030108_2

Maar als alles weer netjes is, zijn ze gelukkig wel bereid even met zijn vieren te poseren! Viertal071109

Bijna 5 weken.

De kittens ontwikkelen zich volgens het boekje. Lincoln (zwart/wit) is al  700 gram en is een rustig mannetje dat letterlijk de kat uit de boom kijkt. Lotus, het poesje (600 gram) met 2 zwarte kopvlekjes, is een kleine dondersteen die weinig slaapt, en haar broertjes uit dromenland haalt om met haar te spelen. En dat gaat niet zachtzinnig! Limousine (575 gram) is een lieverdje die ook erg graag dolt en door het hok rent. Lexus is de kleinste (543), groeit om het moment wat minder goed, maar is dan ook hyperactief. Staat altijd tegen het hok op te piepen dat hij eruit wil. Eenmaal buiten vind hij het reuze interessant om op onderzoek te gaan. Toch gaan we hem even apart nemen bij het eten. Terwijl de rest zich te goed doet aan de kittenbrokjes heeft hij vaak geen interesse. Misschien is het te druk voor hem, dus vanaf vandaag gaat hij alleen eten!P1020901_2

Lotus         

                                  

P1020890_2 P1020870_2Lexus en Limo                     

P1020894_4

Lexus

Weer in beeld!

P1020825 Het heeft eventjes geduurd maar we zijn er weer. Na het nodige zoeken naar wachtwoorden etc. kan ik dan eindelijk weer inloggen op mijn web-log.

De afgelopen maanden, na het overlijden van Iris, is het niet gemakkelijk geweest. Ook is er bij ons het nodige gebeurd, waaronder Odilon die zich nu IC mag noemen en Ivo die nu premior is. Maar nu, na de vakantie gaan we er weer volop tegenaan. Nas is inmiddels bevallen (27 augustus jl.) van een prachtig stel kittens. Het was een spannende tijd, haar zwangerschap, want alleen de gedachte al dat ook Nas zoiets zou kunnen overkomen, was doodeng. Gelukkig ging de bevalling volgens het draaiboekje. Nas haar draaiboekje dan, want wéér kwamen er geen placenta’s los. Na 2 injecties met oxitocine kwamen er alsnog 2 en de rest kwam er weer als de gebruikelijke prut uit, in combinatie met een forse baarmoederontsteking. Gelukkig hadden we Nas uit voorzorg de dag van de bevalling al op de AB gezet. Ze is zodoende maar één dag echt erg ziek geweest.P1020732  Daarna knapte ze ziender ogen op en met de koorts was het ook redelijk snel gedaan. Mede doordat ze zich nu zo goed voelt, zien we een moederende Nas die we nog nooit eerder zo hebben gezien. Ze zoogt, eet, verzorgt en kletst! En gezellig dat ze is. Vol trots laat ze iedereen het nest zien. Niets van haar humeurigheid te merken. Ze kletst zelfs tegen wildvreemden! Onze Nas?  Onherkenbaar! Maar o zo leuk! Gisteren heb ik van een sprei binnenbekleding voor de bench gemaakt, zodat de kleintjes uit de werpkist in de grote kooi kunnen zonder gelijk op de tocht te zitten. Lotus, het poesje ging al gelijk op onderzoek uit en belandde met haar snuitje in de bak met kittenbrokjes waar mama Nas zo gek op is. Ze is heel erg ondernemend. Ook haar broertjes zijn bepaald geen sulletjes. Ze hebben het al goed door als de deur van de bench openstaat en ze daardoor de wijde wereld in kunnen kijken. Gelijk dus maar een plank voor de uitgang gemaakt! P1020814P1020820_2

Wij missen ons meissie…………………..

In memoriam. (door Rolf)

Onze lieve Iris.

Nog geen twee jaar oud is ze geworden, in de bloei van haar leven. Onze lieve en innemende Iris is op woensdag 15 april 2009 overleden. Ze was in verwachting. Met een heerlijke bolle buik rolde ze de laatste dagen over de bank. P1010039 Altijd met een gezellig prr’tje en maar koppies geven. De laatste dagen voor de bevalling voelde Pauline volop leven in haar buik. Tot de nacht van eerste naar tweede Paasdag, om precies te zijn de 68e dag van haar zwangerschap. Om een uur of 11 ’s avonds kwam er een knikker naar buiten om ook weer terug te schieten. Pauline maakte me om half drie ’s nachts wakker en we hebben direct de spoedlijn voor een dierenarts gebeld. En gelukkig, onze eigen dierenarts van Dierenkliniek De Tweesprong, had nachtdienst. Een hele opluchting: ze kennen ons natuurlijk en weten hoe we onze cattery runnen.

Een klein half uur later lag Iris in de armen van de dierenarts. Na wat manipulatie, werd het eerste kitten uitgedreven. Deze was al overleden. Wat nu te doen. Na kortstondig overleg, werd besloten een keizersnede te gaan doen. Maar toen de voorbereidingen voor de operatie bijna klaar waren, werd het tweede, eveneens dode kitten geboren. Nu bleek dat de geboorteweg voor de kittens vrij was, werd een ingrijpende en zwaarbelastende keizersnede geschrapt. De kittens kunnen er uit en zullen ook worden uitgedreven. We kregen voor Iris pijnstillers en antibiotica mee naar huis. Half vijf, maandagochtendvroeg kwamen we weer thuis en hebben we bij toerbeurt bij haar gewaakt. Ze lag lief en naar omstandigheden redelijk monter in haar mandje in de bench, onder strenge bewaking en liefdevolle zorgen van haar moeder Nas. In de loop van de volgende ochtend werd kitten nummer drie geboren, geen leven meer in zich. ’s Avonds net na het eten een vierde eveneens dood kitten.

Met Iris leek het ogenschijnlijk beter te gaan, ze was natuurlijk wel ziek, maar ze kreeg haar antibiotica en pijnstillers, dronk lekker haar room en peuzelde toch wel brokjes naar binnen. Totdat ik het verschrikkelijke telefoontje van Pauline kreeg op de woensdagochtend om 09.00 uur. Ik had Iris om 07.00 uur nog lekker geknuffeld en geaaid en toen dit bericht.

Geheel onverwacht is ze van ons weggeglipt, net nu ze het ergste achter de rug had en ze juist wat leek op te knappen. Onvoorstelbaarx85x85x85x85x85x85x85x85x85x85x85x85x85.. Wat missen wij ons lieve, zachtaardige meisje.

Rust zacht lieve, lieve Iris.

Img_3835 Iris met Hannah, in de laatste week van haar zwangerschap.

Img_3908

Img_3918

Samen met moeders in de werpkist….

Triest nieuws.

P1020136 Ons kleine meisje, Kim Karmelle, is overleden. Na lange tijd gedronken te hebben bij haar moeder was ze met ruim zes weken eindelijk overgegaan op het vaste voedsel. Het menu hier bestaat uit lamshart en Royal Canin kittenbrokjes. Kylian was het eerst aan de brokjes toe, de dames volgden later.  Vanaf die tijd was het me wel opgevallen dat Kimmetje niet zo hard groeide als de anderen maar de groei bleef er wel in. Totdat het stel wat "grieperig" werd. Kuurtje AB dus. Drie knapten er zichtbaar van op. Kim aanvankelijk ook, maar werd steeds stiller….. Dinsdag zijn we met haar de dierenarts gegaan en die gaf haar een extra AB injectie. Dat moest helpen. Inderdaad, ze wilde woensdag weer wat vast voedsel eten, Hill’s AD, maar ze bleef wat pierig. Donderdagmiddag werd ik onderweg gebeld door mijn zoon dat Kim nu toch wel heel zielig was. Ook Torrin leek haar helemaal te negeren. En dat was raar! Torrin, onze supermoeder, verzorgt ieder dier hier in huis. Eigen kittens, andermans kittens, het maakt haar niet uit. Denk maar aan ons vorige nestje van Jet. Goh, wat was ik blij met zo’n moederbeest in huis. Nu leek het Torrin totaal niet te interesseren wat er met Kim aan de hand was en dat baarde me ernstige zorgen! Weer naar de dierenarts en daar kreeg ik al het gevreesde antwoord:  heeeeeeeeeel erg ziek. Gelijk is ze die avond nog geopereerd om te kijken of er inwendig wat mis zat, wat hersteld kon worden. Niet dus. Haar niertjes en lever waren ernstig misvormd. Ze had geen kans………………………… Arm meisje. We waren al zo aan haar verknocht, en ze had al zulke lieve baasjes gevonden. Ze was zo welkom geweest en nu moest ze ons verlaten. Dit deed echt pijn. Een kitten wat binnen een paar dagen gaat………. Goed, dat is ook slikken en diep ademhalen. Maar een poesje wat al zo’n tijd bij ons is.

De afgelopen week was raar, de kittens dollen nog steeds door het huis, maar toch mis je er steeds één. Ondanks dat ze stiller was, was ze echt aanwezig. Je staat in ons geheugen gegrift, Kim Karmelle!

De overige drie kittens zijn gisteren thuis bezocht door de dierenarts. Gelukkig groeien ze alle drie als kool. Kylian is nu 1 kilo en Kate en Kosmo zitten er nog net iets onder. Alle drie waren ze prima in orde en hebben ze hun eerste enting gehad. Kate was zwaar verontwaardigd door de prik en beet zelfs van zich af, Kylian en Kosmo waren echte bikkeltjes, lieten nauwelijks wat merken. Ze lijken totaal geen hinder te hebben van hun prikjes want ook vandaag breken ze hier de boel weer af!Img_3665 Kylian1 Img_3658Img_3663  Img_3648_2

Img_3679

zes weken

P1020050 P1020059 Img_3016 P1020101 P1020079 P1020110 P1020067 P1020085 Van boven naar onder: Kylian, kater,

Kosmo Girl, poes,

Kim Karmelle, Poes,

Kisse Kate,

Poes

Show Haarlem

Afgelopen zondag was het dames showdag. Iris en Theodora hadden we dit keer uitgekozen om mee te nemen naar de show in Haarlem. Odilon is nu IC en kan verder voor GIC, maar zit op het moment nog steeds niet mooi in zijn wintervacht, vandaar dat we even afwachten met hem. Het wordt steeds wel wat beter dus ik heb goede hoop dat we hem misschien in kunnen schrijven voor Zwolle en/of Arnhem. Ivo moet ook voor zijn CAP maar lijkt na zijn castratie nog totaal niet op een winterse Noorse Boskat, dus ook hij moet even wachten. Na het doorlezen van de catalogus zonk de moed mij in de schoenen. Maar liefst 7 kittens van 3-6 maanden in groep 4, waar Theodora in moest. Pfffffffffffff. Zo’n grote groep heb ik nog nooit gehad. Haarlem_18_1_2009_022Iris moest het opnemen tegen 2 andere dames voor haar CAC. Haarlem_18_1_2009_024     Zij was als eerste aan de beurt en behaalde met gemak haar EX 1. Voor de Biv mocht ze ook terugkomen maar daar bleef het voor haar bij.
Theodora was iets later aan de beurt. Van de 7 werden er 3 weggestuurd en ik was al blij verrast dat Door er bij mocht blijven! Drie had ze er in ieder geval achter zich gelaten, dacht ik. Ze begon het zo onderhand wel erg warm te krijgen en had niet zoveel zin meer om lekker rustig op mijn handen te blijven liggen. Bij de toewijzing van ex 4 tot ex 1 heb ik haar overgegeven aan Rolf, want mijn handen waren onderhand kletsnat van de zenuwen.Haarlem_18_1_2009_041 Haarlem_18_1_2009_047 Tot ons groot geluk werd Theodora aangewezen als ex 1 en het voelde voor ons alsof ze BIS geworden was……….. zo spannend was het geworden. Keurmeester Veikko Sareela vond de kwaliteit van de laatste 4 al erg hoog maar dat Doortje op dat moment gekozen werd………..pffffff de adrenaline gierde ons door het lichaam. Ineens was alle moeheid (het was immers toch al weer erg vroeg dag en het weekend hadden we so wie so al niet al te veel slaap gehad!). Gelijk mocht ze blijven voor de BIV en ook die sleepte ze met gemak in de wacht. Even later mocht ze ook terugkomen voor de nominaties. Ze won het ook nog van een Maincoon maar moest het nipt afleggen tegen een Heilige Birmaan van 2 maand ouder. Over all voor een debuut een prachtig resultaat! Wij waren in ieder geval apetrots op ons kleintje!

Ondertussen kwamen ook de baasjes van Jesse een kijkje nemen op de show. Jesse doet het enorm goed en is gelijk de brutaalste kat daar in huis. (Sorry Vera en Leo hahaha, de andere 5 katers uit dat nest zijn echt een stuk minder erg, maar ja, jullie vielen voor Jesse). We kregen een paar prachtige foto’s van Jes evenals van Isabel en Ice-T, de broer en zus van Iris.

Met dank voor de foto’s die Wim en Heidi ons gestuurd hebben!